Katalog biezacy
Gdy tylko przyswoisz sobie ogólne zasady, wówczas tez trudu będziesz sobie radził z określaniem katalogów i ścieżek dostępu. Zaraz też jednak odkryjesz, że częste wpisywanie określeń ścieżek jest nużące, czasochłonne i podatne na głupie pomyłki. Zarówno w DOS-ie, jak i w Windows można tego ławo uniknąć,
Przypuśćmy, że planujesz wykonanie jakichś prac w którymś z pomieszczeń domu, o którym była mowa w przytoczonym wyżej przykładzie. Najprościej będzie zacząć od tego, że przejdziesz do pomieszczenia, w którym czeka na Ciebie robota. Podobnie podczas pracy w DOS-ie, możesz przenieść się z robotą do określonego katalogu. Ten katalog, w którym w danej chwili się znajdujesz, nazywa się katalogiem bieżącym (ang. current directory). Jeśli określając pliki, nie podajesz ścieżki dostępu, to DOS przyjmuje, że chodzi o pliki w katalogu bieżącym. Łatwo zauważyć, jak bardzo pożyteczna jest możliwość przechodzenia do katalogu zawierającego większość plików, które będą potrzebne w najbliższej przyszłości. Wystarczy tylko raz określić ścieżkę dostępu, zamiast dodawać ją do każdej nazwy pliku. Mniej pisania i mniejsze prawdopodobieństwo popełnienia błędu.
darmowe strony internetowe agencja interaktywna Warszawa photoshop